Mangan (1,00–1,65% w A992) to główny-pierwiastek zwiększający wytrzymałość, działający poprzez dwa mechanizmy:
Wzmocnienie roztworu stałego: Atomy manganu rozpuszczają się w sieci krystalicznej żelaza, tworząc zniekształcenia zapobiegające ruchom dyslokacyjnym. Zwiększa to naprężenie wymagane do odkształcenia stali, podnosząc zarówno granicę plastyczności, jak i wytrzymałość na rozciąganie.
Poprawa hartowności: Mangan opóźnia tworzenie się miękkich mikrostruktur (ferrytu) podczas chłodzenia, zapewniając stałą wytrzymałość w-przekroju- kątownika, nawet w przypadku grubszych ramion. Zapobiega to słabym punktom, które mogłyby ulec uszkodzeniu pod obciążeniem. Mangan przeciwdziała również szkodliwemu działaniu siarki, tworząc siarczki manganu (mniej kruche niż siarczki żelaza), zmniejszając „krótkość na gorąco” podczas walcowania. Co ważne, utrzymuje ciągliwość w zakresie 1,00–1,65%, unikając kruchości spowodowanej nadmiarem węgla. Bez manganu A992 nie mógłby osiągnąć granicy plastyczności 50 ksi, zachowując jednocześnie urabialność, ograniczając jego użyteczność strukturalną.